niedziela, 23 września 2012

#Rozdział 1

    Budzisz się rano, a obok Ciebie leży piłka, zawinięta w kokardkę i kartka. Otwierasz zwinięty świstek papieru i czytasz jego treść : 



Wyjeżdżam do Londynu na miesiąc, obok łóżka powinnaś znaleźć
 prezent, piłę do siatkówki, o której zawsze marzyłaś. Przepraszam, że nic
 wcześniej nie mówiłam, ale po pewnym czasie dowiesz się  co chodzi i
 będzie to dla Ciebie kolejna niespodzianka.

                                                        
                                              Kocham Cię Mama


     Ehh... Znowu gdzieś pojechała, no nic jakoś wytrzymam ten miesiąc sama, no może nie zupełnie, w sumie jest tata, ale on zawsze szwenda się gdzieś poza domem, więc praktycznie go niema. 
     Nieee... już 10:00. O 11:00 mam trening, a nie jestem nawet ubrana... Znowu się spóźnię. I zbiegasz po schodach w dół do kuchni. robisz płatki z mlekiem, bo na nic więcej nie masz czasu. Szybko poranna toaleta i wskakujesz na rower. Wchodzisz na halę, przebierając się przypominasz sobie wczorajszy dzień. Nie chcesz teraz o niczym myśleć więc wchodzisz na boisko i rozgrzewasz się. W czasie rozgrzewki rozmawiasz z przyjaciółką Jessicą, a ona zaprasza Cię do siebie na noc. Nie masz żadnych planów na wieczór, więc zgadzasz się. Zaczynacie grać, spoglądasz w trybuny, jak zwykle widzisz tam kilku znajomych, ale po chwili zauważasz też twarz, którą wczoraj zapamiętałaś, jest to niebieskooki brunet z grzywką, tak, ten na którego wczoraj wpadłaś. Nie chcesz na niego teraz patrzyć, tym bardziej, że on co chwila spogląda na Ciebie. Starasz skupić się na grze, Jess wystawia Ci piłkę, jak zwykle idealnie, a Ty atakujesz gdzieś w granicy pierwszego-drugiego metra. Oczywiście punkt został przyznany Twojej drużynie, wszyscy tu wiedzą, że masz dobre ataki, a niektórzy boją się nawet ich odbierać. 
- Tak jakoś szybko skończył się ten trening.- Mówi do Ciebie Jessica w szatni. 
- Może temu, że po raz pierwszy zaczęłyśmy się dogadywać z dziewczynami?
- No może i tak. To o której u mnie?
- 19:00?
- Wbij wcześniej, pogramy w siatkę.
- No to o której?
- 17:00?
- Dobra, kupie żelki, dużo żelek. 
-Hahaha. Dobra, nie będziemy głodne w nocy.- I widzisz uśmiech na twarzy przyjaciółki. Również uśmiechasz się do niej. Jessi idzie już w stronę domu, a Ty chwilę po niej wychodzisz z szatni, ale przed wyjściem zatrzymuje Cię chłopak z wczoraj. 

1 komentarz: